Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

Φίλοι, φίλοι, φίλοι

Είμαι πολύ ευτυχισμένη που έχω φίλους. Οι περισσότεροι δεν το εκτιμούν , αλλά εγω , έχοντας ήδη μια μετακόμιση στο ιστορικό μου , έχω μάθει να τους αγαπάω πάρα πολύ. μετά την παρασκευή που δινω το τελευταίο μάθημα, φεύγω κατ'ευθείαν. Έχω ελάχιστο χρονο στη διάθεσή μου για να τουσ αποχαιρετήσω. Πποβλέπω να πέφτει κλάμα... Είναι υπέροχοι όλοι τους! Φοβεροί , ο καθένας τους ξεχωρίζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Οι άλλες παρέες λίγο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους, η δική μου όχι . Οι φίλοι μου είναι οι καλύτεροι! Και πόσα δεν τους λέω! Αν ήταν στο χαρακτήρα μου όλες αυτές οι γλυκανάλατες μπούρδες, θα τους έλεγα οτι τους αγαπάω πάρα πολύ, οτι θα μου λείψουν όσο δεν πάει, οτι τους χρειάζομαι στη ζωή μου και οτι είναι το καταφύγιό μου ό,τι κι αν συμβαίνει...Αχ! Παιδιά ...Σ-Α-Σ Α-Γ-Α-Π-Α-Ω!!!!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου